| |
|
MahoganyTree |
|
|
|
|
|
|
The laughter penetrates my silence,
as drunken men find flaws in science.
|
|
| |
«
‹
(1/42)
›
»
|
| dinsdag, 16/02/10 12:50 |
Hij drenkt zijn geweten in zijn eigen rationaliteit die hij vergaart heeft met loze beloften en slapende volgelingen. De woorden tuimelen over zijn volle lippen. En hoe harder de toegesprokenen rennen, hoe sneller ze worden ingehaald.
Hij draagt de waarheid als een vaandel terwijl hij liegt, hij heeft niet lief door het te verbergen.
En koortsachtig grabbelt hij de laatste gedachten bij elkaar voor die laatste perfecte leugen. Zeg de woorden luid met je radde tong, markeer ze met het vuur van je ziel. Filter de vonken met gemoedsrust, waai de rook weg met één van je verleidelijke zinnen. Knipoog eens, verlekker ze.
Ze zullen volgen.
De mensen weten wat goed is, maar volgen hun instincten. Zo worden ze wel eens verraden.
Kom, kijk hen diep in de ogen. Ze smachten om je zoetgevooisd relaas van gelogen letters, misschien zelfs cijfers. Wie weet. Hun schepen varen in het water waar jij over heerst, en met je vingers geef je ze kleine duwtjes, wieg je ze, duw je ze diep weg onder het oppervlak. Ze zijn, van jou.
Ze voelen dat iets donker hen te wachten staat, maar de drempel is zo makkelijk betreden. Verleid zijn ze, de goedgemutste ridders en jonkvrouwen van het geveinsde kwaad.
Zijn geweten bonkt allang niet meer tegen de kamers van zijn hart, het is in slaap gewiegd met de talloze successen. Of het wakker schiet, ooit? Dat hangt af van wie hij echt is.
Hij, donker maar licht. Soms twijfelt hij, of hij het anders zou aanpakken. Zijn leven is dan misschien een aaneenschakeling van successen, maar wie hoog op de berg zijn roem schreeuwt naar beneden, eindigt alleen.
De woorden komen zo simpel, nog voor hij ze bedenkt zo lijkt het. Hij kan niet meer ademen, kan niet meer ademen, kan niet meer, kan niet, kan.
| | maandag, 25/01/10 19:16 | De verlegen clown met zijn bevreemdend imago is eerder hard dan zacht. Een sloridige metafoor voor zijn liefdevolle schuchterheid, maar vermiljoen rood is zijn vluchtig doel. Zijn paradoxale schakering zal u nog vaak versteld doen staan.
| | woensdag, 09/12/09 08:22 |
Soms moet iets rustig doodbloeden, om het nieuw leven in te kunnen blazen. | | vrijdag, 27/11/09 14:49 | Gebruikt is het spoorloze spoor, gefnuikt in eigen gedachten. Met een zekere souplesse schuilt de snelheid in de langzame aanpak, leidt dit tot eindeloos wachten op een razendsnel einde. En gebruikt is hetgeen je verlaat, achterlaat in kamers van onze grote huizen en kleine hersenen. Maar niet getreurd, eindeloos vasthouden aan de marmeren schimmen houdt geen waarheid in, houdt geen sluitend antwoord vast. Gelaagd maar met mate zal het slijten in de grootste plaatsen van de wereld. Van de wereld tussen onze oren. Het vermoedelijke beeld dat wazig onze meningen aftekent, raakt stillaan in een zwijgspiraal, die tumultueus een einde botviert en een begin breit aan hetgeen onze grootste angst verklaart: algemeenheid. De schrik die ons verscheurd in het dilemma van meevaren of tegenwerken in contrast met ons eigen onderhuids debat van goed of slecht.
Het is waar wat ze zeggen, objectiviteit is onbestaande.
| | zondag, 01/11/09 17:21 | | De melodie werd geboren op haar mond, zuiver de wereld ingezonden. De aarde kraakt uit leedvermaak en schenkt zijn ondergrondse geheimen weg aan het dal van de hemel. Zij, zij die zingt, drenkt het landschap in een allegorisch bad. Het meeslepend gezang dat ledematen ontdooit en dwingt tot dans. Eeuwige beweging parallel met het zachte wiegen van de oude wilgen. De taal is de taal van de werkelijkheid, één die niemand spreken maar slechts voelen kan. Ze breekt door met een kracht die dwangmatig doorweegt op de horizon, en terwijl de zon wegzakt in het lonkende duister, bloedt de melodie rustig dood. In moeder aarde haar schoot. | | zondag, 11/10/09 12:50 | Waarom de schepen zinken
Na zo ver te zeilen en te wachten op de kleurrijke eilanden onthulde de zee slechts meer uitgestrektheid. Om niet te zeggen uitzichtloosheid gelijkend op, in al zijn broosheid, een waterige afspiegeling van lang geleden. Maar het raadsel ligt erin dat het schip de eilanden ontwijkt (de havens van geluk en schoonheid). Het kompas is al lang geleden gewond geraakt en het schip wordt door sirenes hun kwalijk gezang weggelokt. Blind, blindheid voor realiteit. Sirenes bestaan niet, maar wie kan mij dat nu nog aanleren?
| | zaterdag, 10/10/09 13:21 | De tijd, heeft een gezicht. Hij houdt ons bezig, bezielt ons, beleefd ons. En wij beleven de tijd, allemaal in onze eigen perceptie. De tijd, schuilt in het tijdloos en pragmatisch enigma. Een ontastbaar gegeven dat ons elke dag leidt, door het donker, door het licht. Door onszelf. Elk geproduceerd geluid, elk gesproken woord, leeft gestorven in vergeten tijd en wie in zijn enigma zal zeilen, zal seconden als jaren beschouwen. Verloren geraakt in werkelijkheden die huizen in de niveaus van ruimte, zal niets iets worden. Een slordige drempel waar iets ook volkomen niets kan zijn.
| | zaterdag, 03/10/09 11:12 | The midnight eyes glared with the gravitational force of a black hole.
| | vrijdag, 02/10/09 23:40 | Een razende komeet smeet zichzelf door de lucht, ik zag het met mijn eigen ogen. Het gebeurde die ene nacht, net toen ik even mijn ogen opende nadat ik mijn longen liet baden in de luxueuze, koude nachtlucht. Toen, ja toen wierp de komeet zich door mijn gezichtsveld. Het was een scherp, fel licht, waarna de hemel weer gigantisch en gitzwart achterbleef, en het duurde slechts een fractie van een seconde. En net in die fractie, had ik mijn ogen geopend. Een memorabel moment, een moment om in een van de al overvolle kamers van mijn hoofd te plaatsen. De mooie, vallende ster.
| | donderdag, 01/10/09 21:54 |
Eerste opdracht initiatie communicatiewetenschappelijke onderzoekspraktijk is geen zever.
| | dinsdag, 29/09/09 09:59 | Zolang het ochtend is kunnen we ademen, we ademen de dag, het nieuwste van het nieuwste. Een geeuw struikelt over onze lippen, en terwijl de vogels hun veren poetsen en hun eerste couplet met volle borst inzetten, mijmeren wij. We mijmeren over allerlei uiteenlopende dingen. We tasten om het zo te zeggen in het ijle, om betekenis te vinden. Om symboliek in alles wat zich aan de dag voltrekt te ontdekken. En hoewel we weten dat we de werkelijkheid verzaken met onze eigen fantasie, maakt ons dit niet wanhopig. Een eigen wereld scheppen, elke dag, maakt van ons wie we zijn.
| | zaterdag, 26/09/09 21:01 | Nieuwe indrukken scheppen nieuwe emoties, scheppen nieuwe vragen. Ze brengen nog geen antwoorden, brengen slechts een wazig verblijf tussen twee fasen.
| | vrijdag, 25/09/09 21:05 |
Na een bewogen week, een onbewogen weekend.
| | vrijdag, 18/09/09 20:40 |
Kot is bijna af!
| | donderdag, 17/09/09 17:04 | De ruisende betovering in het schemerdonker kondigt een nieuw begin aan. Het fluistert tegen de dagenraad dat de schaduwen niet liegen, de zon beklimt de wolken.
De zon schreeuwt stille woorden, een warme boodschap die botst tegen de gezichten van jonge mensen.
Ze vertrouwen haar, ze glimlachen genietend.
| | woensdag, 16/09/09 11:56 |
Het duurt niet meer lang nu!
| | maandag, 14/09/09 17:26 |
Het zal nooit meer gebeuren, nooit meer.
| | woensdag, 09/09/09 23:17 | De werkelijkheid raakt verzaakt door een kloppende emotie waaraan niets klopt.
Een glooiend gevoel dat door aders zijn weg tot zinnen vindt en
meermaals misplaatst in mineur eindigt.
Doordring het fragiel membraan van de onzekere mens en overtuig hem met daden
want woorden tekenen geen zielen.
| | dinsdag, 08/09/09 14:14 |
In een omarming kun je niet vallen, kun je het zien?
De betoverende stem verzacht de kinderen hun spijt. Ze slapen en keren onrustig in hun bed. Met kloppende harten onder hun huiden.
De nacht daalt af, en spreekt in volle tonen, zijn koude de zonden bijtend.
Betreed het land dat je niet kent.
Trommels kloppen zacht, de zon wordt ontstoken en de kinderen droomden van duizenden kleuren en lichten.
Slaapdronken verlichtten ze hun vochtige gezichten. Een geheim van weinig jaren.
Deze nacht, in een land dat ze niet herkennen.
Een sinister deuntje vergezeld het wonder terwijl de poort zachtjes kraakt.
Deze nacht.
| | maandag, 07/09/09 17:25 |
Hij raapt het stuk papier op en knelt het tussen zijn vingers. De tekst is kort, de woorden sterk. De zinnen snijden als messen door zijn geheugen. Had hij dat echt gezegd?
Of was dit een leugen om hem een slecht gevoel te bezorgen? Hij leest de tekst opnieuw. In zijn gedachten gaat hij terug naar de plaats waar hij deze woorden gesproken had.
Hij begrijpt het niet, hij kan zich dit niet herinneren.
Toch voelt hij zich schuldig. Hij heeft iemand gekwetst en uit de woorden die het blad vullen kan hij afleiden dat hij lelijk tekeer gegaan is.
Hij knippert met zijn bleke ogen in het felle zonlicht, de stralen tonen de kleine zwarte plekjes in zijn irissen. Hij steekt het papier in zijn zak en zucht.
'Is het dan zo moeilijk?' weerklinkt het achter hem.
Hij schrikt en zijn vingers trillen. 'Wat..' brengt hij zacht haperend uit.
'Je bent niet wie je bent.' zegt de stem op dreigende toon.
Zijn wangen werden warm, hij had niet het lef zich om te draaien om te zien wie hem toesprak. Hij was zelfs zo in een waas van angst weggezakt dat hij niet kon uitmaken of het een mannen-of vrouwenstem was. Zijn hart roffelt gejaagd in zijn borst, sneller en sneller.
'Hoe weet jij wat ik ben!' riep hij. Zijn stem brak op 'wat' en hij had spijt dat hij zijn kalmte niet bewaard had.
'Ik heb niet gezegd dat ik weet wat je moet voorstellen.' 'Ik weet dat jij anders bent.' '..en ik weet dat jij dat wil ontlopen.'
De zon schoof weg achter duisternis en zijn bleke huid tekende grimmig af tegen het vreemde, achterblijvende licht. Zijn handen maakten vuisten in zijn zakken en vocht prikte in zijn ogen. Dit was het dus. Hetgeen hij ontliep, hetgeen hij schuwde, had hem ingehaald.
Hij draaide zich met een ruk om, om oog in oog te staan met hetgeen daar huisde.
De confrontatie had andere gevolgen dan hij berekend had.
'Te laat' klonkt het.
Alles werd zwart. Na dit moment, kwam geen volgend moment meer.
|
|
De drijfveer van de volautomatische mens-machine | | Lievelingskleur | | Okergeel - smaragdgroen - scharlakenrood. | | Muzieksmaak | BLOOD RED SHOES - Eleanor McEvoy - Enya - Tracy Chapman - Ennio Morricone - Mozart - James Newton Howard - Danny Elfman -John Williams - Hans Zimmer - Therapy? - PLACEBO - - Immediate Music - Mylene Farmer - Alizee - The Killers - Danko Jones - Noa - Indochine - Balthazar - Clint Mansel - Muse - Gregory and the Hawk - The Beatles - Wim Mertens - The Hush Sound - Sigur Ros - Pink Floyd - Depeche Mode - The Used - Beirut - dEUS - Klaxons - Deerhunter - Lady Gaga - The Cranberries - Das Pop
| | Films | Apocalypse Now - Disney Classics' - Requiem For A Dream - Harry Potter - LOTR: The Fellowship of the Ring - LOTR: The Two Towers - LOTR: The Return of the King - Wall-E - Artificial Intellegence - The Brothers Grimm - One Flew Over The Cuckoo's Nest - Pulp Fiction - Spiderman (I-II-III) Das Experiment - Le huitième jour - Corpse Bride - Ed Wood -Nightmare before Christmas -The Kite Runner - Perfume- Seabiscuit - THE DARK KNIGHT - Titan A.E - The Incredibles - Howl's Moving Castle - Paprika - Big Fish - Sweeney Todd - Sleepy Hollow - Edward Scissorhands - A Clockwork Orange - Amity Ville - Sixth Sense - Pay it Forward - The Omen - L' enfant Sauvage - Thirteen - Hide and Seek - The Village - Amelie Poulain - La Vita e Bella - Prozac Nation - Jonathan Livingston Seagull - Moulain Rouge - Fucking Amal - The Shining - Full Metal Jacket - Stephen King's Rose Red - The French Connection (I-II)- American Beauty - American History X - ET - Bambi (I-II) - Wallace and Gromit: The Curse of the Were-Rabbit - Tinkerbell - Pan's Labyrinth - The Happening - Alice in Wonderland - The Hunchback of the Notre Dame - The Lion King - Memoirs of a Geisha - Jurassic Park (I-II-III) - Girl with a pearl earring - Saw I - Children of Men - A la folie...Pas du tout - Twilight - The Godfather - Eyes wide shut - Waltz with bashir - Grave of the fireflies - The Deer Hunter - Der Untergang - A beautiful mind - Je vais bien, ne t'en fais pas - Come and See - Toy Story (I-II) - Finding Nemo - The Sword in the stone - Fantasia - The Neverending Story - Tales of the Neverending Story - The Chronicles Of Narnia(1988) - Snow White -We're Back: A Dinosaur's Story - Walking with Dinosaurs - The uninvited - X-men - X2 - X-men origins: Wolverine - Candy - Good Will Hunting - Cinderella man - The departed - What lies beneath - The number 23 - The boys from Brazil - The Mist - The devil wears Prada - The Twilight Saga: New Moon - Let the right one in - Avatar - Tormented
| | Televisie | Alles kan beter - De Parelvissers - In de Gloria - Het eiland - Willy's en Marjetten - De Pappenheimers - Man bijt hond - Van vlees en bloed - Mag ik u kussen? - Voor eens en voor altijd - Het leven zoals het is - Lost - My Fairly Odd Parents - Jimmy Neutron - De jaren stillekes - Code 37
| | Games | | Spyro the dragon - Spyro the dragon; Year of the dragon. | | Boeken | Twilight - New Moon - Eclipse - Breaking Dawn - The host
en ook:
The story of forgetting - Misdaad en straf - Ramsey Nasr: Tussen lelie en waterstofbom - Paul van Ostaijen: De bankroet Jazz - Jotie 't Hoofd - The Hobbit - Koekoekskind - Abarat I, II - Het Festivalgevoel festivalbijbel - Lucas - Aanwezig - Candy - Kurt Cobain biography - Death Note - Joris en de geheimzinnige toverdrank - Toon Tellegen: Misschien wisten zij alles - Arnon Grunberg: Mijn oom - Reinaard de vos - Wim Helsen: Heden soep/ Bij mij zijt ge veilig - Drie schimmen - Rebels bloed - Herman Brusselmans: Vergeef mij de liefde
| | Hobby´s | | Tekenen, schrijven, krantenknipsels knipselen. | | Sport | | Ga weg. | | Lievelingseten | | Ijskoffie, paprika, pizza, sushi, ramen, en taart. | | Huisdieren | | Hond: Charouk | | Extra info | | Verborgen in de luwte schaadt uw licht het duister en breekt het door het dal van mijn pulserende, gloeiende hemel. Waardoor hetgeen huist in duister, vluchtig ons geheim zal zijn. |
|
|
| | |
) 
