|
| |
angusmacgyver
|
Nooit gedacht dat ik me als een lid van een minderheid zou gaan voelen (als blanke, onopvallende sukkel zonder uiterlijke tekenen van religie of politieke ideologie denkt men daar niet). Ik meende dat mijn eigen ruimdenkendheid groot genoeg ging zijn om zelf niet ten prooi te vallen aan racisme. En toch is het me sinds kort, overkomen. Want sinds enkele dagen werk ik op de vroegmarkt te Brussel, een zeer multiculturele stad met een zeer monoculturele vroegmarkt. Alle werknemers komen uit semi-aride streken en spreken Frans, Arabisch ๓f Perzisch. Die zijn natuurlijk als alle andere mensen: saai, in beslag genomen door een gebrek aan levensdoelen, m้t hongerige kinderen die thuis zitten te wachten op mammie en pappie, moegewerkt,
.้n racistisch.
En daar werk ik dus, van 4 tot 11 bij CarryFresh. De job is natuurlijk zwaar, maar als je dan ook nog wordt gediscrimineerd vanwege je afkomst -die niet zo bijzonder is- valt dat toch wel h้้l dik tegen. Als le seul blanc word ik dus constant voor een con versleten. Ik krijg orders van iedereen toegeschreeuwd, ook van niet- CarryFresh werknemers, en moet de vuilste taakjes opknappen. Ik word altijd gedwongen te wachten met laden en lossen, het invullen en overhandigen van formulieren. De vorkheftruck krijg ik haast nooit uitgeleend. En tijdens de enige pauze die we hebben, kijken alle andere werknemers de andere kant uit (meestal links). Ik had pas door dat het een georganiseerd groepsgedrag was, toen Myopo (een Ghanese collega die wel sympathiek is) het me uitlegde. Het kwam hard aan, ondanks dat hij me verzekerde dat zij ook racistisch bejegend zijn geweest in hun leven. Toen ik protesteerde dat zij dan toch beter moesten weten, zei hij dat het wel los ging lopen. Ik zou me alleen wat meer moeten bewijzen. Nu ja, de dag ging voorbij ้n ik had me extra bewezen. De collegae zeggen gedag, terwijl ze eigenlijk slaapwel willen zeggen ้n ik badgete* uit. Blijkbaar lukt dat niet zo goed, want de machine geeft een foutmelding. Zogezegd ben ik nog niet eens begonnen! En het allerergste is nog dat ik ook zeker ben dat ik me heb ingebiept. Ik controleer dat altijd uitgebreid (de werktijd loopt toch) uit vrees dat zoiets zou gebeuren. Een helpdesk is er niet dus ben ik maar vertrokken, hopend dat ik mijn chef morgen zou zien.
Het Noordstation NOG MEER ONHEIL
11.18: VERTRAGING + 0.45
(ik kom terug)
12.03: (VERTRAGING/TECHNISCH PROBLEEM) +1.15
.(ik bespaar enkele details)
15.49: Eindelijk in het Station van mijn thuisstad
16.03: Eindelijk Thuis
16.03-16.29: Wassen etc
16.29:16.50:Mangare
16.55:17.40: Eten maken voor mijn zussen ้n broertje
17.48: Dodo
2.15: Boulot
Hoe erg kan een job zijn?
Gelukkig is hier geen reet van waar, ik heb het gewoon geschreven om me beter te voelen over mijn eigen werk ้n leven. Ik had op die dag ook vertraging, een bult op mijn hoofd opgelopen ้n pijnlijke voeten. Bovendien had een of andere vrouw me vies aangekeken. Maar het kan nog altijd erger ้n zieliger; gelukkig maar.
|
03/07/09 21:21
|
Morthagg
|
Hehe..
Hee, ik heb het uitgelezen. How queer. Plus, you made me go 'hehe', which is good.
|
03/07/09 21:37
|
Reageer
Om in dit forum te reageren moet je wel lid zijn en je moet ingelogd zijn, je kan je op deze registreer pagina inschrijven en dan heb je ook ineens een eigen profiel. Indien je al lid bent kan je jezelf rechts bovenaan inloggen
| | |
