|
morientesfannetje |
|
|
Details
Aangemaakt
Laatste actie
Nieuwsposts
Forumposts
Gastboekposts
Chatactiviteit
Albumfotos
Albumposts
Films
Filmposts
Muziekposts
|
30/01/05 18:42
31/12/08 12:41
274
336
4.910
0 %
4
53
0
0
2
|
Algemene info
| Leeftijd | 22 |
| Geboren op | 10/05/1986 |
| Geslacht | v |
| Status | |
| Woonplaats | Leuven (kot) |
| | Bekkevoort |
| Provincie | Vlaams-brabant |
| Land | België |
|
Nieuws |
«
‹
(1/55)
›
»
|
| dinsdag, 24/06/08 11:52 | lees eerst het vorige bericht dit is het vervolg ervan
De Hollanders zijn terecht uitgeschakeld en terwijl de nationale rouw wellicht werd afgekondigd zocht ik mijn nederig stulpje naast de kerk op.
Dag 4
Het einde is nabij! Vandaag trok ik door vele natuurreservaten wat inhoud dat je na elk duinenpark je een half reservaat in je schoenen mee had. Aangezien vele parken beschermd zijn heb ik het zand telkens netjes uit mijn schoenen verwijderd. Een historisch moment brak aan, ik stond oog in oog met de Hoge Blekker! Met zijn maar liefst 33m, de hoogste duin van België. Deze reus, van een duin kreeg, ik moeiteloos in mijn eentje klein! De onderhandelingen met het stadsbestuur van Koksijde voor mijn standbeeld zijn lopende. Voorlopig nog steeds geen spoor van wilde pony’s te bespeuren, enkel hun visitekaartjes lieten ze achter op mijn pad. Later op de dag kwam ik wel een eenzaam ezeltje tegen en ik wist onmiddellijk waar yevgueni zijn inspiratie haalde voor het lied: “eenzaam met jou” want: “eenzaam met jou kwam ik er achter dat het beter is samen te zijn.” Samen liepen we eenzaam in het duinenpark en ik genoot alleszins ontzettend van ons samenzijn. Het laatste natuurreservaat van de reis kwam eraan, dus dringend tijd om nog eens verloren te lopen! Nog steeds ben ik geen ezel, ondanks mijn koppigheid en ik besefte dat het boekje toch weer alles juist beschreven had. De laatste honderden meters over de dijk van De Panne. De wind gaf me nog een laatste duwtje in de rug en het zand wou zijn aanwezigheid duidelijk ook tonen! De Panne! Mijn innerlijke GPS-stem melde dat mijn bestemming bereikt was. Teleurgesteld dat de Panne zo groot was en wildkampeeronvriendelijk deed ik een poging om mijn na 4 dagen, bijna vergane vriendschappen, weer op te bouwen en te vragen of ze met mij naar het Ek wilde gaan kijken. En zo geschiedde het. Vera, zag dat het goed was en vertelde vol trots over haar prestatie.
| | maandag, 23/06/08 18:07 | Verslag: GR 5a Blankenberge- De panne
Vera Van Brusselt
Van 19 tot 22 juni trok ik, helemaal alleen, richting zee om de mooie wegen van de GR 5a te gaan verkennen. Vier dagen lang stapte ik gepakt en gezakt over de duinen van onze Belgische kust om zo mijn innerlijke rust te vinden.
Dag 1
Drie uur in de namiddag en het station van Blankenberge, de start mijn “eenzame” reis. Clement Peerens zou zingen: “ Blankenberge, Blankenberge wonderschone stad, ik wou dat ik zo’n Blankenberge in mijn tuintje had” Gelukkig heb ik zo geen tuin, want al die toeristen met hun frigobox in mijn hof, het zint me niet! Op zoek naar de GR die start in Wenduine kwam ik eerder mezelf tegen dan het eerste GR-teken. Bijna was ik willen terugkeren! Gelukkig had ik mijn woordenboek niet bij, want ik wil niet weten of “terugkeren” in mijn woordenboek stond. Aangekomen in Vosseslag, zocht ik me een mooie, vlakke plek om mijn tent op te slaan. Het golfterrein leek me dan ook de meest geschikte plaats. Op enkele holes na, moest dit wel het meest vlakke en mooi afgereden plekje zijn dat er aan de kust te vinden is. Voor minder zet ik mijn tent niet op! Om mijn eenzame avond op te vullen zocht ik een boerencafé op om te kijken hoe Duitsland zijn veldslag won van Portugal. Uit angst dat de golfeigenaar ondertussen mijn tent tot het bezit van zichzelf of van de politie wou laten behoren schreef ik alvast een mooi briefje: indien ik in de weg sta bel 0498/23 95 85 Tegen 8u morgenvroeg ben ik weg. Einde EK voor Portugal en einde van de dag voor Vera.
Dag 2
Vandaag leidde de weg me naar Bredene. Hoewel leiden een groot woord is. Het enige wat leed was ikzelf. Weerom vond ik de GR niet en ik leidde mezelf dan maar door de duinen. Bijna belande ik hierdoor in de zone van het naaktstrand. Ondanks dat ik op zoek was naar mezelf, was me letterlijk blootgeven toch iets te veel van het goede! Na een tijdje kwam ik weer op het goede spoor en besefte dat er nog een sprenkeltje hoop was dat het ooit allemaal goed kon komen met mijn leven. In Oostende wandelde ik door het Maria- Hendrikapark en ontdekte dat deze stad aan zee niet enkel mooie herinneringen aan vroegere liefdes heeft maar ook een mooi park. Daarna was het stilaan doodgaan op mijn levenstocht richting Middelkerke, waar het casino je al van kilometers ver staat op te wachten, maar waar de dijk te lang is. Gelukkig vergaat onkruid niet en kan ik het toch nog navertellen! Het casino is als een onbereikbare liefde: het is afzien en vechten en eens het bereikbaar is geworden stelt het niks meer voor… Na mijn 25km in de benen kon ik enkel nog liefde opbrengen voor een douche! Deze vond ik dan ook door stiekem een appartementsgebouw binnen te glippen en gebruik te maken van de douche aan hun totaal nutteloos zwembad. Hieruit heb ik geleerd dat het noodzakelijk is heel overtuigend te zijn in je handelen wanneer je iets doet wat niet mag. Na mijn avontuur plaatste ik mijn tent 50m van een camping om te kokkerellen en weer voetbal te gaan kijken. Nadat ik eerder deze dag al lichamelijk had afgezien was nu mijn psyche aan de beurt. Kroatië, verloor na een ontzettend spannende wedstrijd, van Turkije! De teleurstelling was groot, maar het vuurwerk ter ere van de bierfeesten maakte de avond nog mooi. Doodmoe, nam ik de laatste kusttram en kroop mijn eigen tram in.
Dag 3
Na mijn traditionele ochtendkoffie, trok ik verder al zingend, weinig denkend en vooral genietend over de mooie boswegen van Westende en Lombardsijde. Aan het standbeeld van Albert 1, ter ere van de slag aan de IJzer was ik zelf volkomen van slag omdat ik, net zoals elke dag, weer eens de GR-route niet meteen vond. Ondanks dat ik een boekje bij had waarin de weg uitgelegd en aangeduid stond ging ik er keer op keer vanuit dat ik het beter wist. Achteraf was het steeds een schaamtelijk toegeven aan mezelf dat ik het weer niet bij het rechte eind had. Hierbij is ook meteen bewezen dat ik geen ezel ben, want die stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen en ik zo’n twee keer per dag! Via de havengeul van Nieuwpoort en samen met veel toeristen, die ik nog steeds niet in mijn tuintje wil, wandelde ik naar Nieuwpoort-bad. Op het strand ontmoette ik de familie waarvan we jaren hun appartement aan zee huurde zodat we als kind ons als echte waterratten konden ontpoppen. Via het duingebied Ter IJde, waar ik wild van enthousiasme op zoek ging naar de gatbijtende shetlanderpony’s, die duidelijk minder wild waren dan mij, want ik trof ze nergens aan. Om reeds 16u stelde ik vast dat ik na 3 dagen nog altijd goe bezig was, aangezien ik me al in Oostduinkerke bevond, mijn eindpunt voor deze dag. Na een bescheiden wasbeurt op het kerkplein zette ik mijn 45cm hoge tent op in het gras en hoopte ze laat op de avond nog terug te vinden in het even hoge gras. Een avondwandeling tot aan het strand en een zoektocht naar een café mét tv leidde tot een heugelijke avond waarin Nederland nog net bespaard bleef van een totale afgang met penalty’s. De Hollan | | woensdag, 23/04/08 16:21 | vliegen wil ik vliegen laat me gaan.
één woord en ik zou gelukkig zijn. hetzij dat er maar één zekerheid in je leven is en dat is dat je sterft! misschien wil ik je dan toch niet horen. de toekomst van je gevoel voorspellen is onrealiseerbaar.
wat is missen? ik heb het gevoel dat ik je mis, maar ook hier is er maar één zekerheid in het leven!
hersenen zijn pudding die tussen je oren rijpt!
mijn hersenen lijken eerder op een milkshake, die heel goed geschud is!
gegroet mega cindy | | zaterdag, 19/04/08 10:26 | doodgaan van stress is de meest gehate situatie! je kan niet eens genieten van je laatste moment, maar je past wel perfect in het plaatje van een drukke wereld.
*ik vond jou prachtg in het blauw* | | woensdag, 09/04/08 14:25 | | de zon straalt tussen de wolken door, zoals in het spreekwoord: na regen komt zonneschijn. genietend van de warmte op mijn huid, kijkend naar de voorjaarsliefdes die ontstaan. dit is het leven!. de natuur heb je niet in je macht. de zon komt en gaat, laat zich inpalmen door de wolken. mij droom is dat het leven één grote droom is. |
Gastenboek |
«
‹
(1/0)
›
»
|
Om dit gastenboek te tekenen moet je wel lid zijn en je moet ingelogd zijn, je kan je op deze registreer pagina inschrijven en dan heb je ook ineens een eigen profiel. Indien je al lid bent kan je jezelf rechts bovenaan inloggen
|
|
Karakter | Lievelingskleur | | alle kleuren van de regenboog,
appelroodgroenzeeblauwbruin | | Muzieksmaak | | bart peeters, coldplay, marco borsato, yevgueni, buurman, arcanum,hombre, lenny en de wespen, | | Films | | dirty dancing, monster-in-law, the sound of music, shrek, team sprit (met michael pas :-) ) | | Televisie | | | | Games | | | | Boeken | | de volksmacht | | Hobby´s | | -judo,
- roetsj
| | Sport | | voetbal en judo
| | Lievelingseten | | van de mamie!!! | | Huisdieren | | vissen in de vijver buiten, kippen | | Extra info | | wendt u tot een infokantoor.
dank u
|
|
|
